zondag 28 mei 2017

Acht bijzondere ontmoetingen tussen Dieren en Kinderdijk

Dieren 05:30  uur - de buurvrouw
'T was lang geleden dat de buurvrouw wakker was geworden van die piepende garagedeur. Sinds de buurman met pensioen was, ging ie eigenlijk nooit meer zo vroeg weg. Maar nu was het wel erg vroeg en nog op zaterdag ook. Hij zou toch niet weer zo'n verschrikkelijke lange tocht gaan rijden? Met het weer dat voor vandaag verwacht werd? Nou ja, Anja zal 'm wel voldoende te drinken en te eten een meegegeven hebben.

Ravenswaaij 08:41 uur - Janine
Ze was gewoon lekker een stukje aan het fietsen. Op de Lekbandijk. Heen naar haar oom en tamte in Beusichem, om daar lekker in de tuin even te kletsen en dan weer terug over de dijk. Een heerlijk tochtje en dan zou ze weer thuis zijn voor het écht warm werd. Daar op dijk werd ze dus ingehaald door een hele sliert van die banaanfietsen.  Minder erg dan die ellendige motorrijders maar ze moesten eens wat meer afstand houden bij inhalen! Verdorie, eentje wurmde zich net tussen haar en een tegemoetkomende auto door. Ze was boos en dat liet ze de laatste banaanfietser (hij had een geinige Bananaman sticker op z'n fiets) weten ook. Die haalde haar dan wel weer netjes met een grote boog in.

Het is nog vroeg op de dijk. Geen wielrenners, geen motoren, geen auto's

Vianen 9:15 uur - Suzette
"Iek maak een foto van jullie. Voor op Facebook. Ook voor mijn vrienden ien Frankrijk!", zei Suzette nadat er op haar terras in het pittoreske centrum van Vianen ineens een hele zwerm van die vreemde fietsers was neergestreken. En ze wilden allemaal appelgebak. Met koffie. Het waren gezellig kerels en  ze vertelden dat ze helemaal naar Kinderdijk onderweg waren. Maar Suzette kreeg helemaal een Franse flauwte toen ze hoorden dat ze uit Zutphen kwamen. "Mon Dieu, quel horreur!."  Dat appelgebak hadden ze dan ook in een een oogwenk op. "Die foto's staan al op Facebook", riep Suzette nog, terwijl zij ze uitzwaaide.

Suzette, met echt Franse appeltaart ;-)
Kinderdijk 11:16 uur -  Jaili
他們看到了美麗的風車行附近有兩個大的黃色的鞋子。在那裡,他們站在英寸隨著她的腳。但是那些人憤怒了!這是自行車,沒有鞋子,她哭了!荷蘭是陌生的。

Kinderdijk. Het was er gezellig druk ;-) en we  zijn 1000 keer gefotografeerd

Hardinxsveld-Giessendam 12:30 uur - Joyce
Ze was er natuurlijk heel blij mee, maar die zeven mannen die zojuist op het terras waren neergestreken bestelden allemaal wat anders. Broodje hete kip, boeren omelet, broodje kroket enzovoort. Dat was wel even aanpoten in de keuken. In elk geval beter zulk volk op je terras, dan die zuiplappen uit de buurt. Die hele middag bleven zitten op een paar flesjes bier en verder riepen ze alleen maar de vrouwen na. Nee, dat zouden die mannen met die vreemde fietsen nooit doen. Stuk voor stuk nette kerels, dan kon je wel zien. Eentje bestelde er wel drie keer Cola, maar ja met zulk weer krijg je ook wel dorst.

De Koperen Snor. De naam was niet veelbelovend maar de lunch smaakte prima
Zaltbommel 15:30 uur - Irma
Ze werkte eigenlijk alleen op woensdag en donderdag bij IJssalon Tiesmo. Maar vanochtend had meneer Giovanni radeloos opgebeld. Er waren zieken en of ze alsjeblief vandaag kon komen werken want het zou superdruk worden met 31 graden  op de thermometer. Nou dat klopte dus, het ijs was niet aan te slepen. Zo om een uur of half vier stopte er een hele sliert van die enge snelle fietsen voor de deur, Ze wilden heel graag een ijsje. Zo hoorden één van de mannen zeggen: "Paul, jij moet maar hoog energetisch ijs nemen. Dat helpt wellicht tegen je dip..."  Die Paul bestelde vervolgens een hoorntje met twee  grote bollen citroenijs. Altijd een top keuze bij heet weer. Zoveel wist ze inmiddels wel van ijs.

Nijmegen 19:00 uur - Clara
Ze was studente Psychologie aan de Universiteit Nijmegen maar om het leven nog een beetje leuk te kunnen houden werkte ze in het weekeinde bij pannenkoekenhuis het Hoogstraatje. Het zat behoorlijk vol op het terras toen om een uur of zeven drie mannen met van die banaanfietsen aanschoven. Ze bestelden een spekpannenkoek, een spekpannenkoek met kaas en een sppelkaneelpannenkoek. Eén nam er een witbiertje de andere twee een Radler. Maar na een tijdje verdween een van de mannen wat bleekjes naar het toilet. En toen ze de borden kwam ophalen bleek die man maar een paar hapjes van z'n pannenkoek genomen te hebben.  Hij was een beetje misselijk geworden, zeiden anderen, maar na een groot glas cola was ie inmiddels al aardig opgeknapt. "Ja heel vreemd", zei die man, "normaal gesproken heb ik zo'n pannenkoek wel in vijf minuten op. Maar ik krijg 'm gewoon niet weg."

Dieren 21:40 uur - Anja
Via lokatie Whatsappjes was ze goed op de hoogte gebleven van Paul's positie. De laatste was van vijf over half tien. Verstuurd vanaf het begin van de Schapenbergweg en dat was vlakbij. Ze liep nog even naar de koelkast om te kijken of inderdaad een biertje koud stond. En daarna de oprijlaan van Huize Mooi Geel af, naar de straat. Daar zou ie dan al heel snel te zien moeten zijn. Na een paar minuten zal ze een felle koplamp snel dichterbij komen. Paul stuurde behendig z'n fiets de oprit op en kneep voor het laatst in de remmen. ""Kun je nog een beetje uit de fiets komen?", vroeg Anja. Dat ging nog verrassend soepel ;-). "Ik heb een mooie dag gehad", zei Paul, "en ik heb ook wel wat te vertellen na 287 kilometers..."








woensdag 24 mei 2017

Een fietstocht is (g)een berg

Komende zaterdag 27 mei fiets ik weer eens een extra lange toertocht met de heren van LOL. Deze keer gaan we naar de Kinderdijk. Heen via de Nederrijn en Lek en terug via de Waal. Voor mij komt dat uit op een ritje van ruim boven de 275 kilometers. Ik weet dat ik het kan, ik heb dit kunstje al eens vaker vertoond. Maar toch is het een behoorlijk eind fietsen.

Een stevige maaltijd hoort bij een stevige afstand ;-)
Geen bijzonder nieuwsfeit dus maar toen ik de laatste blogpost van René las begon ik er toch over na te denken. In 'De ware sporter' gaat René in op een citaat dat hij las op Belle's Kampeerwijzer. Die las het weer in 'De Renner' van Tim Krabbé. Zo schuiven we  elkaar de onderwerpen voor berichten gewoon toe ;-).

Na het lezen van deze berichten vroeg ik me het af: waaróm maak ik eigenlijk zo'n LOL Megatocht? Om te kunnen opscheppen dat ik 'm gereden heb? Mwah. Om op een snelle manier aan m'n quotum van 200 fietskilometers per week te komen? Voor de gezelligheid onderweg en tijdens de regelmatige stops? Als excuus om grote zakken drop en winegums aan te kunnen schaffen?  Misschien  helpt 't, dacht ik, als ik Tim's gedachtegoed simpelweg 'vertaal'?

Als je een velonaut vraagt waarom hij een bijzonder lange tocht rijdt, antwoordt hij: omdat die tocht georganiseerd wordt. Er is bij mijn weten nooit op gewezen dat dit antwoord onzin is. De wil van de velonaut ontstaat namelijk niet door die tocht, maar is er ook zonder lange tochten van 275 kilometers en veel meer. De wil van de velonaut is niet zoiets gerings dat hij zoiets toevalligs als de agenda op ligfiets.net nodig zou hebben om te bestaan. Ook al was er geen ligfietsagenda, of waren er zelfs helemaal geen wegen zouden er velomobielrijders zijn: de ware velomobielrijders. De ware velonaut zou zich er zelfs voor schamen zijn wil vorm te laten geven door dingen van een lagere orde als een lullig agenda-item op ligfiets.net of een gpx trackje met een route. Er is dus maar één vraag die men met recht aan de ware velonaut zou kunnen stellen: waarom fietst jij nooit een LOL Megatocht? Zijn antwoord zou luiden: omdat er LOL Megatochten zijn.

In goed gezelschap wordt 'de berg' makkelijker beklommen
Uit dat oogpunt heb ik denk ik nogal wat te leren. Ik fiets zaterdag vooral weer mee omdat het gezellig is om met anderen onderweg te zijn.Om het ene koude biertje dat ik van mezelf mag nemen bij het diner van kroketten, omelet, salade  en brood. En om thuis  toch wel een beetje trots ('moe maar voldaan') op de bank een tweede pilsje achterover te slaan en Anja alle sterke verhalen van die dag te vertellen.

En wie weet maak ik komende zaterdag ook een innerlijke reis; misschien zelfs veel verder dan Kinderdijk. En ooit bereik ik dan, om met René te spreken "de ultieme vrije geest die met wilskracht zelfs de behoefte kan overwinnen om de berg te moeten beklimmen."

Maar voorlopig vind ik het nog te leuk om met z'n allen echt die berg op te fietsen!