woensdag 7 december 2016

Adembenemend en 'unwiderstehlich'

Als je als velomobielrijder nog steeds in het Sinterklaascircuit zit dan is het onvermijdelijk. Degene die jouw lootje trekt  wrijft zich in de handen: "Ha! een onderwerp voor een surprise en voor een gedicht is dit jaar makkelijk", denkt hij op zij dan. Schaamteloos plunderen ze je blog en gaan aan de gang.

En daar zit je dan ineens  als meneer De Velomobielrijder met een groot geel boek op schoot. Origineel ;-) idee en leuk uitgewerkt :-). Hé Sint, da's nog eens wat anders dan over de daken fietsen!

De voorkant
De achterkant

zondag 4 december 2016

Een wonderschone winterrit

Je moest er wel koude tenen, koude handen en/of een koude neus voor over hebben maar dan kreeg je er ook véél voor terug. Een LOL-ritje door de mooie Achterhoek in wonderschoon winterweer. Daar ga ik geen woorden aan vuil maken, laat de plaatjes maar voor zichzelf spreken.

Op pad naar Zutphen: de bevroren neus van Strada 94 prominent in beeld.
Ik zag het al direct: dit beloofde een mooie, een hele mooie dag te worden
Voor zo'n uitzicht moet je gewoon stoppen, ook al is fietsen nog zo leuk
Mijn tenen beginnen koud te worden maar gelukkig ligt aan de overkant van de IJssel al Zutphen
Terwijl ik me opwarm met een bakkie koffie druppelen de andere elf LOL-lers binnen
Staat iedereen in de goede richting voor een rondje Achterhoek? Dan kunnen we eindelijk vertrekken...
Nog maar net Zutphen uit of we staan alweer stil. Lekke band. Nog wel zo'n onplatbare Michelin Protek
Stilleven met twee velomobielen
Ideaal velomobielweer...
...koud én zonnig. Wat wil je nog meer? Zelfs voor de twee open liggers was dit nog genieten ;-)
Koffiestop bij het Wapen van Heeckeren vlakbij Hummelo.
'T ziet er erg smakelijk uit maar het appelgebak was wat aan de droge kant
Langs de Oude IJssel verder naar Doesburg en Dieren. Na 64 kilometers was ik weer thuis.